Prostat kanserinde Tedavi Seçenekleri Tükenen Hastalarda Yeni Hedef: B7H3
Amerika onkoloji kongresi kapsamında düzenlenen prostat kanseri oturumunda, Andrew Parsonson tarafından, daha önce yoğun tedavi almış kastrasyona dirençli prostat kanseri hastalarında DB-1311/BNT324 adlı yeni bir B7H3 antikor-ilaç konjugatı değerlendirildi.
Prostat kanseri görülme sıklığının artmasıyla birlikte, özellikle çok sayıda tedavi almış kastrasyona dirençli hastalarda etkili tedavilere olan ihtiyaç büyüktür. B7H3, bu hasta grubunda yüksek oranda eksprese edilen ve kötü prognoz ile ilişkili bir immün düzenleyici proteindir. DB-1311/BNT324, bu hedefe yönelik geliştirilen ve daha önce tedavi almış hastalar için Amerika Birleşik Devletleri Gıda ve İlaç Dairesi tarafından hızlı değerlendirme statüsü verilen deneysel bir tedavidir.
Faz bir ve faz iki aşamalarını içeren çalışmaya, ileri evre veya metastatik solid tümörü olan ve daha önce dosetaksel ve hormonal tedavi almış hastalar dahil edilmiştir. Hastalar, üç haftada bir altı miligram veya dokuz miligram dozda tedavi alacak şekilde gruplara ayrılmıştır. Tedavi, hastalık ilerleyene veya tolere edilemeyen yan etkiler gelişene kadar sürdürülmüştür.
Çalışmanın temel amaçları, tümör yanıt oranı ve güvenlilik olarak belirlenmiştir. İkincil amaçlar arasında hastalık kontrol oranı, yanıt süresi ve radyolojik ilerlemesiz sağkalım yer almıştır.
2025 yılı Mart ayı itibarıyla toplam 465 hasta tedavi almış olup, bunların 73’ü kastrasyona dirençli prostat kanseri hastasıdır. Hastaların ortanca yaşı 70’tir ve çoğu daha önce çok sayıda tedavi almıştır. Hastaların büyük kısmı daha önce dosetaksel ve hormonal tedavi kullanmış, ayrıca bir kısmı PARP inhibitörleri, lutesyum-177 tedavisi ve immünoterapi almıştır.
Yanıt değerlendirilebilen hastalar arasında kısmi yanıt oranı yüzde 42,3 olarak bulunmuş, hastalık kontrol oranı ise yüzde 90,4’e ulaşmıştır. Yanıt süresine henüz ulaşılamamıştır. Radyolojik ilerlemesiz sağkalım süresi de henüz belirlenememiş olup, altı aylık ilerlemesiz sağkalım oranı yüzde 67,7 olarak bildirilmiştir.
Sonuçların, özellikle tedavinin daha erken basamaklarında kullanıldığında daha iyi olduğu gözlenmiştir. Ancak hasta sayılarının sınırlı olması nedeniyle bu bulgular dikkatle değerlendirilmelidir.
Güvenlilik açısından bakıldığında, tedaviye bağlı yan etkiler hastaların büyük kısmında görülmüş, ancak çoğunluğu hafif veya orta şiddette olmuştur. Ciddi yan etkiler daha yüksek doz grubunda biraz daha sık görülmüş, fakat tedavinin kesilmesine nadiren neden olmuştur. En sık görülen yan etkiler sindirim sistemi ve kan ile ilgili sorunlardır.
Öte yandan, prostat kanserinde çığır açabilecek bu tedaviye yönelik kapsamlı klinik çalışmalar dünya genelinde hasta alımına açılmış durumda. Türkiye’de de hastalar için önemli bir gelişme yaşandı. Koç Üniversitesi Hastanesi bünyesinde yürütülen çalışmalar sayesinde, pasritamig tedavisine erişim artık mümkün hale geldi.
Sonuç olarak, DB-1311/BNT324’ün yoğun tedavi almış kastrasyona dirençli prostat kanseri hastalarında umut verici etkinlik ve yönetilebilir güvenlilik profili gösterdiği vurgulanmıştır. Ayrıca, bu tedavinin daha erken basamaklarda daha etkili olabileceği belirtilmiş ve ilacın prostat kanserinde kullanımına yönelik ileri çalışmaların planlandığı ifade edilmiştir.
